Verhaal: Professioneel, authentiek schilderwerk in de schipperswoning

…………………

Ons grote dilemma is:  Deze vergane glorie In stand houden, óf Alles kaal halen en in oorspronkelijke staat terugbrengen. Twintig jaar lang hebben we een besluit daarover voor ons uitgeschoven. Enerzijds omdat we niet voldoende kennis over dit ouderwetse schilderwerk hebben, anderzijds omdat we ons bewust zijn dat het kwetsbaar is, en bovendien immens tijdrovend. Uiteindelijk zien we nu in dat het in stand houden door de tijd achterhaald is. Er is geen keus meer, we moeten aan het werk!

Tot ons grote geluk kwamen we via vrienden in contact met een professioneel restaurateur die vooral veel onderzoek doet naar oude verf en verftechnieken. Zijn briljante adviezen en instructies gaven de doorslag. Onder meer zei hij: “Maak er een stappenplan voor, begin maar eens met die zes donkere deurtjes, kijk hoe het uitpakt en beslis dan of jullie nu, of op een later tijdstip, verder gaan”.

Dus hebben we twee weken lang gekrabd en geschuurd tot onze handen er pijn van deden. Het was een wonderlijk proces om te zien wat hij ons voorzegd had; onder de taaie en vieze vernislaag kwam roodbruin mahonie tevoorschijn, met daar weer onder een prachtige oudroze grondlaag. Ook dat roze moest verwijderd, want alles moest volledig kaal. Daarna volgde het zorgvuldig plamuren en natuurlijk weer schuren, schuren en nog eens schuren. Grondverf en zijdeglanslak werden in de oude kleur roze gemengd, waarmee op alle kale deurtjes en deurposten – in drie lagen- de juiste ondergrond voor het ‘houten’ werd opgebouwd.

En dan komt de restaurateur opnieuw. Dit keer gewapend met lijnolie, terpentine en siccatief, met kwasten en penselen, omber- en siena-pigmenten. In ras tempo heeft hij het juiste mengsel klaar, de kwasten liggen op volgorde en een afveeglap is onder handbereik.

Met grote ogen volgen we zijn doortastende en routineuze handelingen. Eerst zijn de panelen aan de beurt. Hij hanteert een fors formaat penseel om met ferme, grove streken de juiste kleur op te zetten. Met een platte kwast egaliseert hij dat enigszins. Dan breekt het meest spannende gedeelte aan; een borstel met korte, stugge haren is het gereedschap waarmee de spiegels en grillige lijnen van mahonie geïmiteerd worden. De langshouten delen van de posten zijn wat eenvoudiger en worden opgezet met lange streken en vloeiende lijnen.

We kijken goed, onthouden iedere handeling. Maar het is een beste tegenvaller als we zelf aan de slag gaan. Dan wordt goed duidelijk dat er heel wat bij komt kijken om  te komen tot een goed resultaat. En uiteraard moet je  weten wat het goede gereedschap is, wat de juiste verf, en de juiste kleuren. Onze vaardige handen zijn niet voldoende, om tot een mooi resultaat te komen is kennis, maar vooral veel oefening nodig.

Onder leiding van de ervaren, professionele restaurateur hebben we de schipperswoning weer in oude staat kunnen terugbrengen. Zeldzaam mooi. Museaal.